Die verbondenheid vormde de basis voor een buurtinitiatief. Toen Cornel via nieuwsbrieven in aanraking kwam met een buurtdraaiboek over wateroverlast, besloot ze het niet alleen zelf te lezen, maar het ook met de buurt te delen. Ze ging langs bij alle zes haar buren en nodigde hen uit voor een bijeenkomst.
Die vond plaats bij een buurtbewoner, in een informele sfeer met koffie en iets lekkers. Van ieder huishouden sloot iemand aan. Cornel gaf eerst uitleg over het draaiboek, waarna het gesprek vanzelf op gang kwam.
“Het gaat erom dat je er samen over nadenkt.”
Tijdens de avond werden praktische vragen besproken. Wat doe je als het water snel stijgt? Waar zet je je auto neer? En wat als kinderen op school zijn op het moment dat er iets gebeurt? Ook kwam aan bod dat bewoners zelf verantwoordelijk zijn voor zaken als zandzakken.
Minstens zo belangrijk was het delen van ervaringen. “Ik vertelde hoe ik ooit in korte tijd dozen met boeken naar zolder moest slepen, en wat voor maatregelen wij hebben genomen om onze woning en spullen beter te beschermen,” zegt Cornel. “Dat soort verhalen maken het concreet.”